Boeken | Books | Bücher | Livres

Alle genres


Onze laatste recensies


Uitgewoond -- (Economie)
Een boek voor woede

Uitgewoond roept woede op, en dat is ook het doel. Hochstenbach wil het systeem niet alleen beschrijven, maar ook de verantwoordelijken aanwijzen en een oplossing aandragen. De daders zijn duidelijk: het zijn de partijen uit het politieke midden, ook de progressieve. De oplossing is veelzijdig, maar vergt kortgezegd het aanpakken van de privileges en ideologie van de huizenbezitter. Ik ben niet optimistisch. De woonstrategie van het nieuwe kabinet laat zich samenvatten in drie woorden, en alle drie die woorden zijn ‘bouwen’. Het voornaamste wapen in die strategie is schijnbaar om een foto van Hugo de Jonge te nemen op elke bouwplaats in Nederland – we moeten de resultaten nog afwachten. Het grotere probleem is dat het systeem dat huizenbezitters bevoordeelt amper wordt aangepakt. Je kan dan tegenwerpen dat huizenbezitters een groot deel van de kiezers van de middenpartijen uitmaken, en dat je dus ook niet anders had verwacht. Dat zou heel cynisch zijn. Maar ook wel waar. Laat ik, om toch nog een beetje hoopvol te eindigen, opmerken dat mijn kopie van het boek met een souvenirtje werd geleverd: twee stickers. Zo kan je mooi iets doen met je woede.

editor

Door Riley Badenbroek sinds 3 maanden en 16 dagen

Het licht aan het einde van de loop -- (Literatuur)
Een ballistocentrische novelle

Wat is de lotsbestemming van een kogel? Welke reis legt hij af voordat deze zijn explosieve eindbestemming bereikt? Martin Michael Driessen neemt in zijn nieuwe boek “Het licht aan het einde van de loop”, een titel die overigens perfect verweven is met de inhoud van het boek, een kogel onder de loep. Een ballistocentrische novelle, om de woorden van de schrijver te gebruiken. In het verhaal blijft de vaart er ongenadig in. Dat moet ook wel, aangezien het slechts 89 pagina’s telt. De kogel, van uit wiens perspectief het verhaal geschreven is, we spreken als het ware met hem, schetst de diverse figuren die zijn levensspanne beheersen. Eerlijke eigenaren, louche figuren, die allemaal het finale schot niet willen lossen. De spanning blijft daarmee continu op hoog niveau aanwezig. Het uur U van de ik-persoon kan elk moment geslagen hebben. Tegelijkertijd geeft het boek ook een commentaar op het belang dat wij hechten aan ons eigen leven, door het te doorleven door een levenloos object. De verwevenheid van een kogel met de mens als object en gebruiksvoorwerp is daarvoor treffend gekozen. Om mijn verhaal niet langer te maken dan het boek zelf: dit is een hoogst originele en treffend uitgewerkte novelle. Meermaals heb ik het passages herlezen om de ingenieuze wijze waarop Driessen het ‘concept’ uitwerkt goed tot me te nemen. Het heeft mijn avond zeer aangenaam gevuld. O ja: had ik al gezegd dat er een kogelgat in het boek zit?

editor

Door Julius Roelants sinds 3 maanden en 23 dagen

anéantir -- (Literatuur)
Michel Houellebecq - Anéantir

Het nieuwe boek van Michel Houellebecq is uit! Helaas moeten de niet-Frans-lezers nog tot het eind van het jaar wachten, maar ze hebben dan ook echt iets om zich op te verheugen! Het is een prachtig boek en er komt beslist een even zo mooie vertaling! Houellebecq vertelt de levensgeschiedenis van Paul Raison, een medewerker van de minister van financiën met om hem heen de minister zelf, zijn collega’s, zijn vrouw Prudence, zijn vader en diens partner, (zijn moeder is overleden) en zijn broer en zuster. Geen van hen heeft een leven waarover niets te melden valt. In het begin vertelt de schrijver vooral over zijn chef en de werksfeer. Er komen wat lugubere fragmenten aan de orde, bijvoorbeeld een minutieus vertelde onthoofding zoals het gebeurde tijdens de Franse revolutie, inclusief een tekening en uitleg van de constructie van de galg. Houellebecq zet ook verschillende verhaallijnen uit waarin de geschiedenissen van de personages worden verteld, inclusief de omstandigheden waarin zij zich bevinden. Het boeiende is dat er ook elementen in voorkomen, zoals bijvoorbeeld dromen en onwaarschijnlijk voorstellingen, die de nieuwsgierigheid van de lezer wekken, maar waar later niets meer over vernomen wordt. Deze ‘verhalen’ lopen als het ware dood. Die gewoonte begint een stijl te worden in de moderne literatuur. Aanvankelijk blijft zo’ n scène je bij, maakt je als lezer nieuwsgierig, daarna word je teleurgesteld, maar later ontdek je dat ze extra kleur geven aan het geheel. De roman speelt in de periode van de nieuwe presidentsverkiezingen en door zijn werk leeft Paul daar dichtbij. Hij doet verslag over de verschillende verkiezingsbijeenkomsten en de schilderachtige figuren die deel uitmaken van de acties. Meer en meer echter wordt het een familieroman. Zijn vader wordt ernstig ziek, ligt in coma, zijn vrome zus en haar man zijn bijzonder sociaal, en zijn broer, het onderdeurtje van de familie draagt een heel persoonlijk leven en een ongewone dood bij aan het verhaal. Een mooi element in het geheel is dat Paul erg veel van zijn land en de Franse cultuur houdt. Hij vertelt over de prachtige natuur, de indrukwekkende architectuur en gaat er regelmatig alleen op uit om daar van te genieten. Paul zelf, die een koele relatie heeft met zijn vrouw Prudence, krijgt hevige pijn aan zijn gebit en dit blijkt het begin te zijn van een ernstige vorm van kanker. Gezien het maatschappelijke kader waarin hij leeft krijgt hij zonder enig probleem toegang tot de beste specialisten, die echter niet erg optimistisch kunnen zijn. Nu blijkt dat Paul en Prudence toch een oprechte liefde voor elkaar koesteren en Prudence staat hem dan ook intensief bij tijdens deze fase van zijn leven. Hoewel de titel van de roman, ANÉANTIR, vernietiging met zich meedraagt, wordt de ware betekenis van dit woord pas in de allerlaatste zin op verbluffende wijze duidelijk. 21 februari 2022

editor

Door Riet de Jong sinds 4 maanden en 13 dagen

Afscheid -- (Literatuur)
Een verrukkelijke novelle

Een novelle die mij nog het meest doet denken aan de boeken van Patrick Modiano: observaties van een afstand, mysterie zonder urgentie, personages zonder verleden. Men beziet de neergang van een succesvol basketballer met tuberculose, door middel van de dorpsinwoners van het kuuroord. Zij vullen zijn leven voor hem in en speculeren over verleden en toekomst. Een tragische val in fantastisch proza. Heerlijk verhaal om in één avond uit te lezen.

editor

Door Julius Roelants sinds 5 maanden en 5 dagen

De boekhandel van Algiers -- (Literatuur)
Een lezend mens telt voor twee

Het prachtige verhaal achter de eerste uitgever van Camus en oprichter van een bijzondere boekhandel in Algiers (Nos Richesses): Edmund Charlot. Een man van grote literaire betekenis voor het Algerijnse en Franse boekenlandschap. Door de schrijfster mooi verweven met cultureel-historische achtergrond van de onafhankelijkheid van Algerije. Motto van het Charlot: een lezend mens telt voor twee. Daar kunnen wij het alleen maar mee eens zijn.

editor

Door Wouter Roelants sinds 6 maanden en 8 dagen

Oh William! -- (Literatuur)
Vragen durven stellen

Er is een reis, er is een familiegeheim, een man wordt verlaten door zijn echtgenote. Lucy Barton, schrijfster in New York en ex-echtgenote van de William uit de titel, vertelt ons erover. Wat er gebeurt doet ertoe, maar wat er vooral toe doet is de zoekende blik van Lucy, die steeds opnieuw vragen durft te stellen, en daar - gelukkig - vaker niet dan wel antwoord op heeft.

editor

Door Mira Tax sinds 6 maanden en 29 dagen

A passage north -- (Literatuur)
Een meester in reflectie

Hoofdpersonage Krishan, reizend van hoofdstad Colombo naar het noorden van Sri Lanka is een meester in reflectie. Hij observeert en overpeinst, zoekt zich een weg door het leven en de lezer mag mee. Terecht op de shortlist van de Booker Prize 2021.

editor

Door Mira Tax sinds 6 maanden en 29 dagen

Raam, sleutel -- (Literatuur)
Mensen van de straat

Ja, het bestaat dus, een boek dat een literair spel is en tegelijkertijd handelt over mensen die je op straat tegen kan komen. Weloverwogen, subtiel en met een prettig gekantelde blik op de werkelijkheid.

editor

Door Mira Tax sinds 6 maanden en 29 dagen

Laten we vader eruit gooien -- (Literatuur)
Levenslust en humor

Een alleen al vanwege de titel onweerstaanbare verzameling verhalen van een welhaast vergeten schrijfster. Lees een willekeurige eerste zin van een van deze verhalen vol levenslust en humor en merk: stoppen gaat niet.

editor

Door Mira Tax sinds 6 maanden en 29 dagen

Een opsomming van tekortkomingen -- (Literatuur)
Weinig, maar de juiste woorden

Weinig woorden, maar precies de goede woorden, gebruikt Ine Boermans om haar verhaal te vertellen. Een opsomming van tekortkomingen is zo raak geschreven dat je de woorden bijna van de pagina wil oplepelen, zo mooi. In korte hoofdstukjes waarin gesprekken met een therapeut worden afgewisseld met brieven aan een overleden moeder en verhalende stukken over een jong meisje dat dan weer bij moeder, dan weer bij vader woont, doet de schrijfster haar verhaal uit de doeken. Een wat ongewone jeugd heeft Lot, met een narcistische vader die haar in huis haalt maar haar daar eigenlijk niet wil hebben. Dit debuut is vooral ongelooflijk geestig. Een kassière adviseert: ’Ik raad je aan om de spruitjes weg te gooien en de wijn rechtstreeks in je mond en niet in de kaasfondue te gieten. Dat is zonde.’ De therapeut, die er overigens bijzondere gesprekstechnieken op nahoudt, stelt vrij snel na hun eerste afspraak vast dat Lot veel empathie heeft, ‘maar ook weer niet zoveel dat je denkt: wow dat is echt veel.’ Geestig dus, dit boek, en tegelijkertijd een mooi, lief klein eerbetoon van een ‘lievelingsdochter’ aan een moeder.

editor

Door Mira Tax sinds 7 maanden en 5 dagen