Op vrijdag 3 april gaan we in gesprek met Marjoleine de Vos, onder meer over haar laatste boek 'Ik ben hier liever niet alleen'.

U bent van harte welkom hierbij aanwezig te zijn. Gelieve u aan te melden om bij dit gesprek aanwezig te zijn. Dit kan in de boekhandel of per mail.

Twee mensen konden niet meer van elkaar verschillen dan Marjoleine de Vos en haar jongste broer. Als volwassenen is hun contact dan ook niet heel innig. Maar wanneer hij terminaal ziek wordt, voelt ze een nabijheid die ze lang niet heeft ervaren. Wat weet je of begrijp je van je eigen gevoelens als die verbonden zijn met iemand die je zo slecht kende? En wat is die verbondenheid met een ander levend wezen, een ander mens, een broer? Medelijden, lichamelijkheid, de verhalen die je vertelt over hoe de dingen gegaan zijn, ze spelen allemaal een rol. Net als in haar gelauwerde essays En steeds is alles er en Zo hevig in leven onderzoekt De Vos op persoonlijke wijze een heel menselijk raadsel. Door middel van onverwachte afslagen en gedichten die haar helpen een ander licht op de zaak te werpen, schrijft De Vos zich langs verlies, inleving, herinnering, oorzaak en gevolg. ‘Hoed je voor het verhaal.

Marjoleine de Vos (1957) is schrijver, dichter, columnist en redacteur kunst bij NRC Handelsblad.

Ze schrijft over kunst, literatuur en koken, en heeft een tweewekelijkse column op de opiniepagina. Een selectie uit deze columns werd gebundeld in Nu en altijd: bespiegelingen (2000) en Het is zo vandaag als altijd (2011). Ze schreef tien jaar lang ook een column voor het opinieweekblad VolZin. In 2000 verscheen haar eerste poëziebundel Zeehond graag die werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2002. In 2003 volgde Kat van sneeuw, daarna Het waait (2008), Uitzicht genoeg (2013), Hoe verschillig (2021) en En steeds is alles er (2023).

In 2020 publiceerde ze het wandelessay Je keek te ver.