Kazuo Ishiguro | Laat me nooit alleen

KAZUO ISHIGURO

 

 

LAAT ME NOOIT ALLEEN

 

Vreemd, dat de pers zo zuinig was met berichten over Kazuo Ishiguro, de Nobelprijswinnaar van dit jaar. Deze man is toch geen alledaagse schrijver en verschillende van zijn romans zijn  ook verfilmd. Velen van u hebben waarschijnlijk de prachtige film Remains of the day gezien.  Hoewel Ishiguro van Japanse afkomst is, woont hij al vanaf zijn vijfde in Engeland en is dus  volledig Brits opgevoed. En toch.

Heel toevallig kregen we wel veel nieuws over de gekloonde aapjes, twee kleine ontroerende makaken. Ze spelen vrolijk in hun kooi en hebben er geen vermoeden van wat hen te wachten staat. De wrede mens is de messen al aan het slijpen. Deze beide feiten deden mij sterk denken aan een ongewoon en prachtig boek van Ishiguro: Laat me nooit alleen.

De roman gaat namelijk over klonen, en niet van dieren, maar van mensen. En over vanzelfsprekende orgaandonaties. Ondanks de Britse achtergrond van de schrijver heeft het verhaal toch sterke overeenkomsten met de Japanse cultuur, namelijk met de prentkunst.

Neem een oude Japanse pornografische prent: hoewel de afgebeelde mensen de gekste toeren uithalen om zoveel mogelijk bevrediging uit hun handelingen en houding te halen, blijven hun gezichten onaangedaan. Alsof ze er niet zelf bij betrokken zijn. Waardoor het soms ook moeilijk is de tekeningen als pornografie te beschouwen.

Een dergelijk verschijnsel doet zich ook voor in Laat me nooit alleen. In het verhaal, dat zich afspeelt in een kwalitatief uitstekende kostschool, wonen en studeren een aantal kinderen onder leiding van leerkrachten. Ouders zijn niet aan de orde. Er wordt gespeeld, geleerd, gelachen en gediscussieerd. En op een gegeven moment wordt het duidelijk dat deze kinderen gekloond zijn. En voorbestemd om hun organen te doneren.

Het zou niet verstandig zijn om het hele verhaal hier uit de doeken te doen, want ik hoop zo dat u het gaat lezen. Het is zo mooi, zo ontroerend, zo onbegrijpelijk en zo vreselijk en het doet de lezer nadenken over klonen en over de mogelijkheden daarvan die ongetwijfeld dichterbij komen.

Reden om vurig te hopen dat de Eerste Kamer instemt met Pia Dijkstra’s wetsontwerp!

 

Riet de Jong-Goossens