Recensie door Elsbeth Rooker: Fiona Mozley | Elmet

Elmet

De titel van deze voor de Booker-prijs genomineerde debuutroman deed mij denken aan de gedichtenbundel Remains of Elmet van Ted Hughes. Beide gaan over Yorkshire en waar Hughes in zijn gedichten de lezer meeneemt naar de uitgestrekte heide van zijn jeugd, speelt dit boek zich af in de bossen van West-Yorkshire. Beide titels verwijzen naar Elmet, het laatste, onafhankelijke koninkrijk van de Britten uit de vijfde en zesde eeuw. In het boek zijn dan ook tal van mythische verwijzingen te vinden naar deze periode. Toch gaat dit boek naar mijn idee in de eerste plaats over armoede, over mensen die niet de juiste kennis hebben of niet over de juiste connecties beschikken, die zich een vreemde voelen in de wereld en zich daarom terugtrekken. En daarmee plaatst Fiona Mosley Elmet in het Engeland van nu.

Het verhaal wordt verteld door de ogen van de zachtaardige, dertienjarige Daniel die met zijn vader, de voormalige “bare knuckle” bokser John, en zus Cathy in een huis in het bos woont dat door de vader zelf is gebouwd op grond die niet van hem is. Dit leidt onherroepelijk tot een conflict met de eigenaar van de grond, waarna het verhaal een gruwelijke wending krijgt. De schrijfster is er in geslaagd een sterke atmosfeer te scheppen, waarin het gaat over rechtvaardigheid, bezit, onderdrukking en gelijkheid. Het is vooral ook een heel Engels boek dat de tegenstellingen in de Engelse samenleving combineert met een (irreëel) verlangen naar het verleden. Een mooi en lezenswaardig debuut, met misschien een ietwat wat gedragen stijl, maar die past zeker wel bij het thema. En, lees het in het Engels, anders gaat het Yorkshire dialect helemaal verloren.

Elsbeth Rooker

Egyptologist and historian of ancient near eastern religions