Een paar weken terug las ik Het verdriet van een Amerikaan van Siri Hustvedt. Het was lang geleden dat ik een boek maar niet kon wegleggen, omdat ik geen afscheid van de personages wilde nemen en moest weten hoe het hen zou vergaan. Het overkwam me met dit boek. Het verdriet van een Amerikaan is een roman over de pijn van spreken en de pijn van zwijgen. De psychiater Erik Davidsen wordt na de dood van zijn vader niet alleen met een oud familiezeer geconfronteerd, maar ook met zichzelf. Zijn nieuwe buurvrouw en haar dochtertje Eggy vormen een lichtpuntje in zijn eenzame leven, maar worden door het verleden achtervolgt en sleuren Erik daarin mee. Eriks zus Inga heeft ondertussen haar eigen problemen. Zij wordt gedwongen zich te wapenen tegen de intriges van een journaliste die een geheim over haar overleden echtgenoot kent. Het verdriet van een Amerikaan is een psychologische en filosofische roman, maar tegelijkertijd ook een erg spannend boek. Het verborgen verdriet van Erik, Inga en hun overleden vader wordt langzaamaan onthuld in een mozaïek van raadsels, verzwegen gevoelens en verhalen. Een aanrader! (Anouk)

In mijn vakantie heb ik een aantal goede en interessante boeken gelezen (ook vanwege mijn scriptie), maar Geheime kamers van Jeroen Brouwers stak er met kop en schouders bovenuit. Wat een fantastisch boek, spannend en meeslepend maar toch met genoeg rust geschreven zodat je het even kan wegleggen, er over na kan denken totdat het verlangen om door te lezen te groot wordt en je weer voor een paar uur van de wereld bent. Dus: zoekt u nog een heel goed boek voor de vakantie? Lees Geheime kamers! (Annemarie)

Voor studie én plezier las ik Een keukenmeidenroman van Kathryn Stockett. Deze roman neemt je mee naar het Mississippi van de jaren '60, waar veel blanke gezinnen een zwarte hulp hebben en racisme aan de orde van de dag is. Het is een herhalend patroon: blanke kinderen worden door zwarte vrouwen opgevoed, maar blijken later even wantrouwig en bevooroordeeld tegenover de hulpen als hun ouders. Eén blanke jonge vrouw komt echter in opstand en begint aan een boek waarin de huishoudsters van haar vriendinnen hun verhaal doen - een gevaarlijke aangelegenheid, gezien de grote kans op gewelddadige repercussies.

De Dina Trilogie staat al jaren in mijn kast. Het is één van weinige boeken die ik herlees, maar deze vakantie begin ik er opnieuw in. Dina veroorzaakt als vijf-jarig kind de dood van haar moeder. Deze ongelukkige daad tekent haar leven. Wassmo heeft van Dina een fascinerende vrouw gemaakt die haar kont tegen de krib gooit in alles wat zij doet. Haar leven speelt zich af in het barre noorden van Noorwegen.
Wassmo is een heldin in de vertelkunst. Ze weet je met bloemrijke taal en overtuigende personages te laten houden van de karakters vanaf het eerste hoofdstuk. Daarnaast schetst zij een prachtig en waarheidsgetrouw historisch beeld door te vertellen over het leven in Noorwegen vanaf 1880 tot nu en dat is mateloos fascinerend!
Dina, Benjamin en Karna, het is een heerlijke trilogie. Je leest drie generaties door het leven in Noorwegen heen.
De Geus heeft ze onlangs alle drie opnieuw uitgegeven. Ze zijn te koop in onze winkel in Lux voor € 9,90.

Als tip van een vaste klant, die al bijna tot de vaste inboedel van onze winkels wordt gerekend, las ik Elegant als een Egel van de voor mij onbekende franse schrijfster Muriel Barbery. ‘Lieke,’ zei hij, ‘dit is het mooiste boek dat ik in tijden gelezen heb en ik weet zeker dat je het mooi vindt’ en dit kan ik alleen maar beamen.  Nu ga ik geen uitgebreide beschrijving geven van de inhoud. Ik volsta door te zeggen dat het boek de verhalen vertelt van een Tolstoj lezende conciërge die angstvallig haar onverzadigbare leergierigheid verborgen probeert te houden voor de bekakte bewoners van het gebouw en de twaalfjarige dochter van een van deze bewoners die besluit zelfmoord te plegen. Een tikje drama, maar zeker niet teveel: vooral een prachtige, humoristische en rijke roman die leest als een trein. Niet te dik en voor de 9,95 die het boek nu kost, hoeft u het zeker niet te laten!

Aravind Adiga - De witte tijger (12,50)
Alle loftuitingen kloppen! Men zegt wel eens: als het me niet echt overkwam, zou ik erom lachen. De witte tijger is realistisch, maar het overkomt ons niet en daarom kunnen we erom lachen. Het echte India dus, met zoveel vaart en smeuigheid als een Bollywoodfilm, maar zonder de over the top romantiek. (Lotte)

Mijn favoriete vakantieboek is De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet van David Mitchell. Het (621 pagina’s tellende) verhaal pakt je vanaf het begin. Vanuit de persoon van Jacob de Zoet – aangesteld om te VOC te controleren op corruptie – beschrijft Mitchell heel mooi hoe het eraan toe ging op een eilandje bij Japan in 1799.  Het is een boek waar je de tijd voor moet nemen - ook om af en toe even terug te bladeren, omdat er veel verschillende Japanse en Nederlandse figuren een rol in spelen. Een fijn vakantieboek, prachtig en spannend tot op het eind. (Gieke)

Zoë Heller - De idealisten (19,95)
Aanrader! Misschien niet zo briljant als haar vorige, Kroniek van een schandaal, maar Heller bewijst wederom dat ze over een scherpe pen beschikt waarmee ze de vileine kant van de mensheid beschrijft. Herkenbaar en humoristisch, dit verhaal over een anti-autoritair, zeer links gezin uit de jaren '70 opeens geconfronteerd wordt met de werkelijkheid van de 21e eeuw. (Lotte)

Sandro Veronesi - Kalme Chaos (12,50)
Prachtig! In één woord.
Als je jezelf voorneemt veel boeken te lezen dit jaar, lees dit dan niet. Ik deed er drie weken over om het te lezen, omdat het té mooi was, en daarna las ik om dezelfde reden drie weken niets.
(Lotte)

Juan Gabriel Vásquez - De informanten (19,95)
Een oude man zoekt rust. Hij wil in het reine komen met zijn verleden, een besmet verleden met een verraden vriendschap als oorzaak. Op zoek naar vergeving of op zijn minst begrip gaat hij in gesprek met zijn slachtoffer, de verraden vriend.  Zonder succes. Het is een bekend thema, een veelverteld verhaal. Juan Gabriel Vásquez gebruikt het thema in zijn roman De informanten. Noch de motieven voor het verraad, noch de precieze reden en uitkomst van zijn wiedergutmachung komen boven water. En dat klopt. Uiteindelijk blijken immers de redenen voor verraad tussen vrienden, geliefden, vader en zoon trivialer, onbenulliger dan de gevolgen ervan... dat laat De informanten zien.
De informanten van Juan Gabriel Vasquez is een aanrader voor liefhebbers van Gloed, maar vooral voor diegenen die niet door Gloed werden bekoord. Ook een tip voor alle historici, filosofen, liefhebbers van mooie stijl, Colombia-gangers, Auster-lezers, Tweede Wereldoorlog-geïnteresseerden, literatuuradepten... (lotte)