| Column Hartger Wassink - Verhaal |
| donderdag 18 juni 2009 09:40 |
|
Zijn ze u ook opgevallen: die posters op het station van ‘de boekhandel die iets te vertellen heeft’? Telkens als ik het zie, denk ik onwillekeurig: ze kunnen me wel iets te vertellen hebben, maar hebben ze ook een verhaal? Ik twijfel vooralsnog of ik de poster helemaal zou moeten lezen.Wie zeker een verhaal heeft, is Gerrit Poels, de Tilburgse ‘broodpater’. De Nijmeegse schrijver en journalist Arjan Broers, die eerder al tekende voor de biografie van bisschop Tiny Muskens, schreef zijn levensverhaal op en Bram Budel maakte er prachtige foto’s bij. Het geheel is bescheiden maar fraai uitgegeven bij Valkhof Pers en is een must-read voor velen. Niet alleen voor mensen die dagelijks werken in zorg en hulpverlening. Zelf distantieert hij zich overigens van die branche met zijn gevleugelde uitspraak: “Ik ben geen hulpverlener, ik help.” Ook voor wie doorgaans veel ‘met mensen’ werkt, in onderwijs, recht of politiek biedt het boekje verfrissende inzichten. Wat me er vooral uit bijblijft is dat het er niet om gaat ‘de beste’ hulp te verlenen, volgens efficiënte protocollen, of te streven naar rechtvaardige verdelingen. Vooral DAT er geholpen wordt, en dat daarbij contact van mens tot mens plaatsvindt, is van belang. En in sommige gevallen is die hulp dan een druppel op een gloeiende plaat, in andere gevallen parels voor de zwijnen en bijna altijd is het water naar de zee dragen. Maar die tegenwerpingen vormen voor Poels geen redenen om ermee te stoppen, integendeel. Als we nou eens vanuit diezelfde houding politiek zouden bedrijven, of onderwijs zouden geven, zouden er wel eens veel minder mensen de noodzaak voelen om Wilders te steunen. Misschien is dat wel wat Gerrit Poels ons wil vertellen: dat het luisteren naar het verhaal van een ander veel meer waard is dan zelf iets te vertellen hebben. Arjan Broers - Een dwaas bestaan. Gerrit Poels, broodpater Hartger Wassink PS Ik kan nog steeds tips voor recente, Nederlandse, vrouwelijke auteurs gebruiken! |
| Laatste aanpassing op woensdag 24 juni 2009 11:05 |
Bijna één jaar geleden gaven wij uit de 'Ethiek-box' van prof Paul van Tongeren (Radboud Universiteit), 

Annie van Gemert:
Louise Fresco noteerde laatst in de NRC 11 wensen voor het nieuwe jaar. De tijd voor nieuwjaarswensen is wel voorbij, maar deze is dagelijkse kost: 

Zijn ze u ook opgevallen: die posters op het station van ‘de boekhandel die iets te vertellen heeft’? Telkens als ik het zie, denk ik onwillekeurig: ze kunnen me wel iets te vertellen hebben, maar hebben ze ook een verhaal? Ik twijfel vooralsnog of ik de poster helemaal zou moeten lezen.



